“Kendinin en iyi versiyonuna sahip olmak” kulağa kusursuz geliyor. Bu senin için de geçerli mi? Yoksa en iyi versiyonun kusurlarını yönetebildiğin hal mi?
En iyi versiyonumu bulmak gibi bir hedefim yok. O arayış hiç bitmesin istiyorum. Tamamlanmış hissetmeyi çok isterim ama tutkulu olduğum şeylere duyduğum açlık da hep sürmeli. Sanırım kusurlarımı yönetebildiğim halimi seviyorum.
Son yıllarda elimden geldiğince kendimi olduğum gibi kabul etmeye çalışıyorum. Kişilik arayışında hiç olmadım, o tarafım hep sakin ve dengeli ilerledi. Ama ruh halimin değişkenliği bazen kendimden uzaklaştığımı hissettirdi bana.
Kimsenin bilmediği ama seni sen yapan ritüelin ne?
Hiç özel bir ritüelim yok desem.
Denge, bugün en çok kullanılan kelimelerden biri. Ama çoğu insan dengeyi ararken yoruluyor. Sen hayatında dengeyi kuruyor musun, yoksa onu her gün yeniden mi inşa ediyorsun?
Denge, benim devam edebilme sebebim. Sevmediğim, iyi hissetmediğim, kendim olamadığım hiçbir şeyde başarılı olamadım. Zorla yaptığım, kendimi ikna ederek sürdürdüğüm hiçbir şey bana iyi hissettirmedi.
O yüzden içimdeki sörfçü Serkay ne zaman yakama yapışıp bağırmaya başlasa, her şeyi bırakıp denize yakın bir yerde buluyorum kendimi. Yoksa devam edemem gibi geliyor.
Hayat her zaman anlayışlı davranmasa da ben bir şekilde yolumu bulup dengede kalmayı başarıyorum. Rahatlıkla yapabildiğim en zor şey bu.
Ramsey’nin “The Way to Best” yaklaşımı zirveye ulaşmaktan çok orada kalabilmenin disiplinini anlatıyor. Sen hayatında sürdürülebilir olmayı en çok hangi alışkanlık sayesinde başarabiliyorsun?
Disiplin. Çocukluğumdan beri sevdiğim ve tutkulu olduğum şeylerin üzerine giderim. Gerçekleştirmek ve başarmak istediklerimi rüyamda görür, defalarca provasını yaparım. Çok fazla seslendirmek istemediğim enteresan bir enerji bu.
Sahip olduğum her şey o kadar zor ve zaman içinde gerçekleşti ki onların sürdürülebilirliği konusunda hiçbir zaman endişe duymadım. Her daim yapmam gerekeni yapan biri oldum.
Benim dışımda gelişen olumsuzlukları da kabul edip yoluma devam ederim. Benden kaynaklanan herhangi bir şey ise vicdanımı rahatsız eder. Dolayısıyla motto’m disiplin.
Son dönemde seni daha iyi bir versiyonuna taşıyan en önemli vazgeçiş neydi?
Kendime haksızlık etmekten vazgeçtim. Yaptığım şeylerin kendi küçük hayatımda aslında ne kadar önemli olduğunu sesli dile getirebilmeye başladım.
Hayatımın bazı dönemlerinde tecrübe ettiğim çoğu şeye değersiz ve ilgisiz yaklaşmışım. Bu enerji bana iyi gelmedi.
Asla kibirli olmak istemem ama insanın kendine daha sık “Aferin” demesi gerekiyor.
Gardırop bazen insanın karakterini ele verir. Dolabın hangi özelliklerini yansıtıyor?
Dolabımda özensiz bir şıklık ve düz renkler görüyorum. Pastel tonlarını çok seviyorum. Düz, bol ve salaş parçalar daha ağırlıklı. Kendimi rahat hissetmek önceliğim. Hangi tişörtün hangi pantolonla giyileceğini en son düşünüyorum.
Hız çağında yaşıyoruz. Peki sen hangi konuda yavaşlamayı seçiyorsun?
Sosyal medya. Bir dönem her şeyi takip etmek ve her konuda fikir sahibi olmakla ilgili bir endişem vardı. Gündemi kaçırmamak, siyasi gelişmeleri sürekli takip etmek... Bu bana çok zarar verdi. Yavaşlamam, daha az takip etmem, daha az empati kurmam ve daha az içerlemem gerekiyordu. Sosyal medyada maruz kaldığım her şey rüyalarıma giriyor, her şey gerçekmiş gibi hissederek uyanıyordum. Sanırım çok fazla etki altındaydım.
Sonra tamamen farklı bir yola girdim ve yavaşladım.
Eğer bugünkü Serkay, beş yıl sonraki Serkay’a tek bir alışkanlık emanet edecek olsaydı, bu ne olurdu?
En sevdiğim huyum vazgeçmemek. Bunu bu kadar istiyorsam, burada benimle ilgili önemli bir şey vardır diye düşünürüm hep. O yüzden motivasyonumu kendi yöntemlerimle sağlayabiliyorum. Düştüğüm zamanlar olmuyor değil ama kendimi yine bir şekilde yolun üzerinde buluyorum.
Beş ya da on yıl sonra da bu çok sevdiğim özelliğimi aynı şekilde korumak ve bu doğrultuda hareket etmeyi sürdürmek isterim.
Bir günün sonunda kendine “Bugün doğru yaşadım” dedirten şey nedir? Büyük başarılar mı, yoksa sadece kendi standartlarını koruyabilmiş olmak mı?
Standartlarımı koruyabilmiş olmak. “Bugün doğru yaşadım” diyebilmek, o gün kendime verdiğim sözleri tutmaktan geçiyor. Başımı yastığa koyduğumda hep sorumluluklarım ve hakkaniyetime dair düşünürüm. Bunlarla ilgili endişe duymuyorsam eğer, doğru yaşanmış bir günü geride bırakmışımdır.
Takım elbiseyle loafer mı, sneaker mı?
Sneaker.
Fazla düşünmek mi, içgüdüyle hareket etmek mi?
İçgüdüyle hareket etmek.
Tek parça güçlü bir aksesuar mı, görünümü tamamlayan küçük detaylar mı?
Görünümü tamamlayan küçük detaylar.
Başarı mı, istikrar mı?
İstikrar.
