Komplikasyonsuz saatler yeni komplikasyonlar. Watches and Wonders’ta fark ettiğim en büyük ve en ilginç trendlerden biri, markaların mümkün olan en basit saatleri üretmek için ciddi zaman ve kaynak ayırmasıydı:
Kaçırdıysanız, tüm en iyi modelleri derlediğimiz kapsamlı incelememize de göz atabilirsiniz.
Yaşadığım en tuhaf basın toplantısı, Cenevre’nin merkezindeki F.P. Journe üretim tesisindeydi. Arka bir odada, markanın çok özel müşterileri için kurulmuş masalar arasında, Journe’ün kendi ürettiği şarapların içildiği ve büyük parmesan parçalarının servis edildiği bir ortamda, yeni modeller iki vitrinde sergileniyordu.
Journe bu yıl toplam 13 yeni model tanıttı. Hepsi iyi ve ilginç saatlerdi, size göstermek isterdim. Ama gösteremem. Görsellerim olmadığı için değil, saatlerin bulunduğu cam vitrinlerin üzerinde daha önce hiçbir basın etkinliğinde görmediğim bir uyarı vardı: Fotoğraf çekmek yasaktır.
Bağımsız saat üreticisi şu anda hiç olmadığı kadar popüler. Geçen yıl, yönetmen Francis Ford Coppola ile işbirliği içinde üretilmiş ve ona ait bir Journe saat, müzayedede 10,75 milyon dolara satıldı. Hem vintage hem modern modellerin fiyatları hızla yükseliyor. FPJ’nin yaklaşık 17.000 dolardan başlayan quartz modeli Elegante bile, ikinci el piyasasında artık 100.000 doların üzerinde satılıyor.
Bu yıl tanıtılan yeni modeller, Journe’ün şimdiye kadar piyasaya sürdüğü en ayrıcalıklı ürünler arasında yer alıyor. Bu nedenle, zaten erişim zorluğundan bunalmış koleksiyonerleri daha da kızdırmamak adına F.P. Journe, bu parçaların hiçbir görselini kamuya açık şekilde paylaşmamayı tercih etti. Ama ben size anlatabilirim ve anlatmak da istiyorum, çünkü gerçekten çılgınlar.
Journe iki farklı set sunuyor:
İlk set, Tourbillon Vertical modelinin son derece gösterişli dört versiyonunu içeriyor. Bu saat, dönen komplikasyonu eğerek adeta üzerinize doğru gelen bir testere gibi görünmesini sağlıyor. Bu dört versiyon sırasıyla safir, zümrüt, yakut ve elmas taşlarla süslenmiş; kadranlarında ise sodalit, yeşil yeşim, yakut ve beyaz yeşim kullanılmış. Bu saatler yalnızca set halinde satın alınabiliyor ve Journe yılda sadece bir set üretiyor. Fiyat mı? Hazır olun: başlangıç fiyatı 8 milyon İsviçre frangı!
İkinci set ise dokuz saatten oluşuyor. Yılda yalnızca beş kutu ile sınırlı ve fiyatı 1 milyon İsviçre frangının biraz üzerinde. Bu set adeta kutu içinde bir koleksiyon: Journe’ün Linesport ailesindeki üç model, Chronomètre, Centigraphe ve Chronographe, her biri üç farklı renk seçeneğiyle sunuluyor. Kırmızı versiyon mevcut koleksiyondan gelirken, altın-somon ve açık mavi tonları bu sete özel.
FPJ etrafındaki ilgi, pizza fırınını bile sönük gösterecek kadar yoğun, ancak Cenevre’deki diğer markalar da benzer bir talep baskısı yaşıyor. Rexhep Rexhepi, 150.000 İsviçre frangı değerindeki kronografı için, duyurudan sadece iki gün sonra, tüm üretim süresi boyunca üretebileceğinden daha fazla talep aldı. İsmi verilmeyen bir başka saat üreticisi ise yeni modelini kamuya sonbaharda duyuracak, ancak mevcut müşterilere gösterdikten sonra yıllara yayılan tüm üretim kapasitesini şimdiden satmış durumda. Bu durum, Simon Brette’nin her yeni saat basın bültenine “satın alınabilecek tek bir adet bile yoktur” notunu eklemek zorunda kalmasını hatırlatıyor.
Bu durum her iki taraf için de zor bir etkileşim yaratıyor. Koleksiyonerler artık sadece pahalı ya da stokta olmayan değil, adeta 51. Bölge seviyesinde içerden bilgi gerektiren saatlere nasıl erişecek? Öte yandan bağımsız saat üreticileri, ürünlerini satın almak isteyen en güçlü müşterileri bile nazikçe nasıl geri çevireceklerini düşünmek zorunda kalıyor.
Perşembe öğleden sonra gösterişli ve klasik Beau-Rivage Hotel’de, Material Good’dan Yoni Ben-Yehuda, markanın Vanguart ile yaptığı yeni işbirliğini taşıyordu: Orb modelinin yumuşak pembe tonlarında bir versiyonu. Saat pazartesi günü duyurulmuştu, ancak 25 adetlik üretim anında tükenmişti. Ben-Yehuda salı sabahı uyandığında 1.400’den fazla mesaj almıştı. Bu mesajların bir kısmı yeni Watches and Wonders lansmanlarını konuşmak isteyen arkadaşlarından geliyordu, ancak önemli bir kısmı da kibarca reddetmek zorunda kaldığı dostlar ve müşterilerdi. Saat satmaya çalışırken daha kötü problemler olabilir elbette, ancak bu durum en iyi parçaların ne kadar ulaşılmaz hale geldiğini açıkça gösteriyor.
Muhtemelen fuarın en önemli saati yeni bir model değildi; üretimi durdurulan bir modeldi. Fuardan önce Rolex’in kırmızı-mavi “Pepsi” GMT-Master II modelini üretimden kaldıracağına dair söylentiler dolaşıyordu, ancak bu haber doğrulanınca piyasa adeta çılgına döndü.
Rexhep Rexhepi’nin atölyesine girmeden önce Mike Nouveau ile birlikte bayiler arasındaki sohbetlerde fiyatların nasıl dramatik şekilde değiştiğini konuşuyorduk. Ona göre bu sohbetler, profesyonellerin saatleri gerçekten nasıl değerlediğini görmenin en iyi yolu. Bana bir bayinin, Pepsi modelinin üretimden kalkacağına dair söylentiler dolaşırken fiyatı nasıl kademeli olarak artırdığını gösterdi.
Saat ilk olarak 3 Şubat’ta 22.500 dolardan listelendi. Fuardan beş gün önce, yani resmi olarak üretimden kaldırılmadan hemen önceki cuma günü, aynı saat 29.500 dolara yükseltildi. Perşembe günü ise aynı parça 35.000 dolardan listelendi. İki ayda 13.000 dolar artış!
Güçlü Bob’s Watches’ın sahibi Paul Altieri şöyle diyor: “Fiyatlar son birkaç aydır söylentilere bağlı olarak zaten yükseliyordu, yani bu artışın büyük kısmı önceden fiyatlara yansımıştı. Şu anda gördüğümüz şey ürün kıtlığı. Fiyatlar zaten yaklaşık yüzde 20 arttı ve kademeli olarak artmaya devam edecek.” Hiçbir şey üretimin durdurulması kadar güçlü değil.
Rexhep Rexhepi kusursuz bir şey yaratmış. Cenevre’nin Eski Şehir bölgesindeki taş döşeli Grand-Rue üzerindeki beşinci atölyesi, perşembe öğleden sonra adeta dolup taşıyordu. Yeni CHF modelini görmek isteyen kalabalık sürekli içeri akıyordu. Bir köşede çay hazırlayan bir kadın bana hayatımda içtiğim en iyi sobacha’yı verdi.
Rexhepi hazır olduğunda Mike ile birlikte aşağı indik. Uzun metal bir masanın üzerinde asılı ışıklarla aydınlatılan sade beyaz bir odaya girdik. Bizi verimli bir şekilde ortadan kaldıracaklar mı yoksa yeni bir saat mi gösterecekler belli değildi. Neyse ki ikincisiydi.
Yeni CHF modeli, merkezinde kronograf mekanizmasıyla, hem benim hem de Mike’ın kelime dağarcığını “Vaov” ile sınırladı. Saat, bileğinizi adeta sarar gibi uzanan boynuzları sayesinde takıldığında olağanüstü bir his veriyor. Kasanın yan tarafındaki basamaklı yapı, onu mucize gerçekleştirecek bir Mısır tanrısının platformu gibi gösteriyor. 38,8 mm kasa çapı aslında bir hatadan doğmuş: İlk plan 39 mm’ydi, ancak test üretiminde bir kasa 0,02 mm daha küçük yapıldı. Rexhepi bunu fark etti, daha küçük boyutu daha çok beğendi ve bu ölçüyle devam etti.
Rexhepi’nin bu saat için ne kadar heyecanlı olduğunu görmek etkileyiciydi. Yıllardır üzerinde çalıştığı bu modelde ince kronograf kolunu çok seviyor, butonların biraz daha dirençli olabileceğini düşünüyor ve prototiplerinin mekanizmasına müdahale edebilecek tek kişinin kendisi olduğunu söylüyor. Açıkçası atölyeden adeta büyülenmiş şekilde çıktım. Elimde sihirli bir değnek olsaydı ve Cenevre’den tek bir saat seçme şansım olsaydı, mavi kadranlı CHF’yi alırdım.
Çarşamba öğleden sonra Cartier’nin pazarlama direktörü Arnaud Carrez ile oturdum. Bu hafta, markanın arşivlerinden vintage modelleri yeniden hayata geçiren Privé programının, önceki CPCP platformu gibi 10 yılın ardından sona ereceğine dair söylentiler dolaşıyordu. Bu yılın “en iyiler” seçkisi gibi hissettiren koleksiyon bu söylentileri tamamen susturmadı, ancak Carrez programın devam edeceğini doğruladı: “İnsanların spekülasyon yapmasını seviyoruz.” Sohbetimizin devamını gelecek hafta paylaşacağım.
Rolex’in “Jubilee dial” kadranında daha fazlası var. @YoungBrando gibi isimlerin işaret ettiği üzere, bu renkli kadrandaki monogram deseni, geç sanatçı Alighiero Boetti’nin çalışmalarına büyük benzerlik gösteriyor. Rolex bunu resmi olarak belirtmese de, yeni Oyster Perpetual modelindeki renkli kareler Boetti’nin 1970 ve 80’lerdeki dokuma eserleriyle neredeyse aynı görünüyor.
Biraz dedikodu zamanı. Söylentilere göre bir lüks marka, bir ünlünün Vanity Fair Oscar partisinde tek bir gece saatlerini takması için 100.000 dolar teklif etti. Ancak ünlü kişi, 80.000 dolar ve saati elinde tutma fırsatı sunan başka bir markayı tercih etti. Ünlü iş birlikleri kontrolden çıkıyor.
İkramlar bile ciddi bir mesele haline gelmişti:
Bremont, yalnızca Coke Zero’nun yaygın olduğu İsviçre’ye Diet Coke ithal etti. Parmigiani Fleurier, Milano’dan kendi baristasını ve kahvesini getirdi. Panerai de İtalyan kahvesi getirdi ve bildiğim kadarıyla affogato sunan tek stanttı. Oris ise kendi baristasını Zürih’ten getirdi.
Audemars Piguet standındaki çalışanların taktığı rozetler gerçekten çok iyiydi. Benim de bir tane edinmem lazım.
BU İÇERİK İLK OLARAK GQ US WEB SİTESİNDE YAYINLANMIŞTIR.
